Comparaison NL / FR

Artikel 1. Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.

Art. 2. Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder : 1° KMO's : de ondernemingen waarvan :
  - het gemiddeld aantal werknemers op jaarbasis niet meer dan 50 bedraagt;
  - niet meer dan 25 % van de aandelen of deelbewijzen die het maatschappelijk kapitaal vertegenwoordigen of van de eraan verbonden stemrechten in het bezit is van één of meerdere ondernemingen, andere dan KMO's;
  - en waarvan ofwel de jaaromzet 7 miljoen ECU niet overschrijdt, ofwel het jaarlijks balanstotaal 5 miljoen ECU niet overschrijdt.
  Het gemiddeld aantal werknemers op jaarbasis wordt berekend in jaar-arbeidseenheden, zijnde het aantal gedurende een jaar voltijds werkende werknemers, waarbij deeltijdsen en seizoenarbeiders in fracties van jaar-arbeidseenheden worden uitgedrukt. Het in aanmerking te nemen referentiejaar is, net als voor de drempels voor de jaaromzet en het balanstotaal, het laatste afgesloten volledige boekjaar.
  Een onderneming verliest de hoedanigheid van KMO pas indien ze gedurende twee opeenvolgende boekjaren niet meer beantwoordt aan het criterium van tewerkstelling, jaaromzet of balanstotaal.
  Behoudens bewijs van het tegendeel, wordt het bewijs dat de onderneming aan deze definitie beantwoordt, geacht geleverd te zijn door een verklaring op eer;
  2° koninklijk besluit nr. 38 : het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen.

Art. 2_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder : 1° KMO's : de ondernemingen waarvan :
  - het gemiddeld aantal werknemers op jaarbasis niet meer dan 50 bedraagt;
  - niet meer dan 25 % van de aandelen of deelbewijzen die het maatschappelijk kapitaal vertegenwoordigen of van de eraan verbonden stemrechten in het bezit is van één of meerdere ondernemingen, andere dan KMO's;
  - en waarvan ofwel de jaaromzet 7 miljoen ECU niet overschrijdt, ofwel het jaarlijks balanstotaal 5 miljoen ECU niet overschrijdt.
  Het gemiddeld aantal werknemers op jaarbasis wordt berekend in jaar-arbeidseenheden, zijnde het aantal gedurende een jaar voltijds werkende werknemers, waarbij deeltijdsen en seizoenarbeiders in fracties van jaar-arbeidseenheden worden uitgedrukt. Het in aanmerking te nemen referentiejaar is, net als voor de drempels voor de jaaromzet en het balanstotaal, het laatste afgesloten volledige boekjaar.
  Een onderneming verliest de hoedanigheid van KMO pas indien ze gedurende twee opeenvolgende boekjaren niet meer beantwoordt aan het criterium van tewerkstelling, jaaromzet of balanstotaal.
  Behoudens bewijs van het tegendeel, wordt het bewijs dat de onderneming aan deze definitie beantwoordt, geacht geleverd te zijn door een verklaring op eer;
  [1 1° /1 onderneming:
   a) de natuurlijke persoon die zelfstandig een beroepsactiviteit uitoefent, met uitzondering van de vennoten van een vennootschap en de natuurlijke persoon waarvan de zelfstandige beroepsactiviteit bestaat uit het uitoefenen van één of meerdere bestuursmandaten;
   b) de vennootschap, met uitzondering van de publiekrechtelijke vennootschappen en de coöperatieve vennootschappen die erkend zijn als sociale onderneming met toepassing van artikel 8:5 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen;]1
  2° koninklijk besluit nr. 38 : het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen.
  

Art. 3. Onder ondernemersvaardigheden dient, voor de toepassing van deze wet, te worden verstaan :
  1° de basiskennis van het bedrijfsbeheer, waarvan het programma door de Koning wordt bepaald, op vraag of na advies van de (Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen); <W 2003-05-11/39, art. 2, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  2° (De beroepsbekwaamheid, zoals vastgesteld door de Koning op intersectoraal of sectoraal niveau, op vraag of na advies van de Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen.) <W 2003-12-22/42, art. 503, 008; Inwerkingtreding : 10-01-2004>
  (Onder intersectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan de gemeenschappelijke eisen voor de uitoefening van verwante beroepsactiviteiten, die behoren tot een intersectorale categorie die wordt vastgesteld door de Koning.) <W 2003-05-11/39, art. 2, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Onder sectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan het geheel van de specifieke eisen, die in aanvulling van de intersectorale beroepsbekwaamheid, verbonden zijn aan de uitoefening van een welbepaalde beroepsactiviteit.

Art. 3_WAALS_GEWEST.    Onder ondernemersvaardigheden dient, voor de toepassing van deze wet, te worden verstaan :
  1° [1 ...]1
  2° (De beroepsbekwaamheid, zoals vastgesteld door de Koning op intersectoraal of sectoraal niveau, op vraag of na advies van de Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen.) <W 2003-12-22/42, art. 503, 008; Inwerkingtreding : 10-01-2004>
  (Onder intersectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan de gemeenschappelijke eisen voor de uitoefening van verwante beroepsactiviteiten, die behoren tot een intersectorale categorie die wordt vastgesteld door de Koning.) <W 2003-05-11/39, art. 2, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Onder sectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan het geheel van de specifieke eisen, die in aanvulling van de intersectorale beroepsbekwaamheid, verbonden zijn aan de uitoefening van een welbepaalde beroepsactiviteit.
  

Art. 3_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    Onder ondernemersvaardigheden dient, voor de toepassing van deze wet, te worden verstaan :
  1° [2 ...]2
  2° (De beroepsbekwaamheid, zoals vastgesteld door de Koning op intersectoraal of sectoraal niveau, op vraag of na advies van [1 de Economische en Sociale Raad voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest]1.) <W 2003-12-22/42, art. 503, 008; Inwerkingtreding : 10-01-2004>
  (Onder intersectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan de gemeenschappelijke eisen voor de uitoefening van verwante beroepsactiviteiten, die behoren tot een intersectorale categorie die wordt vastgesteld door de Koning.) <W 2003-05-11/39, art. 2, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Onder sectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan het geheel van de specifieke eisen, die in aanvulling van de intersectorale beroepsbekwaamheid, verbonden zijn aan de uitoefening van een welbepaalde beroepsactiviteit.
  

Art. 3_VLAAMS_GEWEST.    Onder ondernemersvaardigheden dient, voor de toepassing van deze wet, te worden verstaan :
  1° [2 ]2
  2° (De beroepsbekwaamheid, zoals vastgesteld door de Koning op intersectoraal of sectoraal niveau, op vraag of na advies van [1 de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen]1.) <W 2003-12-22/42, art. 503, 008; Inwerkingtreding : 10-01-2004>
  (Onder intersectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan de gemeenschappelijke eisen voor de uitoefening van verwante beroepsactiviteiten, die behoren tot een intersectorale categorie die wordt vastgesteld door de Koning.) <W 2003-05-11/39, art. 2, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Onder sectorale beroepsbekwaamheid wordt verstaan het geheel van de specifieke eisen, die in aanvulling van de intersectorale beroepsbekwaamheid, verbonden zijn aan de uitoefening van een welbepaalde beroepsactiviteit.
  

Art. 4. § 1. Elke KMO, natuurlijke persoon of rechtspersoon die een activiteit uitoefent die in het handels- of ambachtsregister moet worden ingeschreven, moet bewijzen over de basiskennis van het bedrijfsbeheer te beschikken.
  (De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad en na advies van de Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen, bepalen dat de bepaling van het eerste lid niet van toepassing is op de uitoefening van de beroepsactiviteiten die Hij aanwijst. In afwijking van het eerste lid, wordt elke K.M.O., natuurlijke of rechtspersoon, tijdelijk vrijgesteld van het voorleggen van het bewijs van de basiskennis van het bedrijfsbeheer wanneer zij zich onderwerpt aan een begeleiding in bedrijfsbeheer, georganiseerd door een erkende privé- of publieke begeleidingsstructuur die werd erkend, hetzij door het Participatiefonds, hetzij door de overheden die bevoegd zijn voor steun bij het oprichten van een onderneming, hetzij door de Koning in uitvoering van deze wet. De duur van deze vrijstelling is beperkt tot de duur van de vereiste ervaring om te voldoen aan § 3, 2°, van dit artikel. Na deze periode wordt de praktijkervaring bedoeld in § 3, 2°, van artikel, als volbracht beschouwd.
  In geval van erkenning van de in het vorige lid bedoelde structuur door het Participatiefonds of door de overheden die bevoegd zijn voor steun bij het oprichten van een onderneming, bepaalt de Koning bij in Ministerraad overlegd besluit de duur, de minimale inhoud van de begeleiding in bedrijfsbeheer en de wijze waarop die wordt bevestigd. Wanneer de Koning zelf de erkenning geeft, bepaalt hij voorafgaandelijk ook de erkenningsvoorwaarden, de erkenningsprocedure, het verloop van de begeleidingsstructuur en het toezicht erop.) <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Het eerste lid is (...) niet van toepassing op de beoefenaars van een beroep dat gereglementeerd is op het vlak van de basiskennis van het bedrijfsbeheer door een wet of krachtens de kaderwet van 1 maart 1976 tot reglementering van de bescherming van de beroepstitel en van de uitoefening van de dienstverlenende intellectuele beroepen. <W 2003-05-11/39, art. 3, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  § 2. Aan (de in § 1, eerste lid, bedoelde verplichting) is voldaan als het bewijs van de basiskennis van het bedrijfsbeheer geleverd wordt door het zelfstandig ondernemingshoofd, door zijn echtgenoot (of de wettelijk samenwonende,) of door de partner met wie hij minstens (zes maanden) samenwoont of door de natuurlijke persoon die het dagelijks bestuur daadwerkelijk uitoefent. Dit bewijs van samenwonen (blijkt uit het Rijksregister van de natuurlijke personen, opgericht bij wet van 8 augustus 1983). <W 2003-05-11/39, art. 3, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Als de betrokken activiteit wordt uitgeoefend door een rechtspersoon, kan het bewijs van de basiskennis van het bedrijfsbeheer geleverd worden door de natuurlijke persoon die daarin het dagelijks bestuur daadwerkelijk uitoefent, of die het dagelijks bestuur uitoefent in een andere rechtspersoon die de eerste rechtspersoon bestuurt.
  (§ 3. Het bewijs van de basiskennis van het bedrijfsbeheer wordt geleverd door één van de volgende elementen :
  1° één van de akten die daartoe door de Koning worden aangewezen;
  2° een voldoende praktijkervaring onder de door de Koning vastgestelde voorwaarden;
  3° een gelijkwaardige akte van bekwaamheid, uitgereikt door de gefederaliseerde overheden die bevoegd zijn voor de voortdurende beroepsopleiding;
  4° een ander bewijsmiddel, waarvan de bewijswaarde volgt uit internationale verplichtingen.) <W 2003-05-11/39, art. 3, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 4_WAALS_GEWEST. [1 ...]1
  

Art. 4_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.   Opgeheven art. 16 van 14 DECEMBER 2023. - Ordonnantie tot vereenvoudiging van de regels inzake toegang tot het beroep

Art. 4_VLAAMS_GEWEST.   Opgeheven art. 3 van 18 MEI 2018. - Decreet tot opheffing van de wettelijke bepalingen over de basiskennis van het bedrijfsbeheer

Art. 5. § 1. Elke KMO, natuurlijke persoon of rechtspersoon die een beroepsactiviteit uitoefent waarvoor de beroepsbekwaamheid is vastgesteld, moet bewijzen over deze beroepsbekwaamheid te beschikken.
  § 2. Aan de in § 1 bedoelde verplichting is voldaan als het bewijs van de beroepsbekwaamheid geleverd wordt door het zelfstandig ondernemingshoofd, door zijn echtgenoot (of de wettelijk samenwonende,) of door de partner met wie hij minstens (zes maanden) samenwoont of door de natuurlijke persoon die daarin de dagelijkse technische leiding van de onderneming of van de beroepsactiviteit waarvoor beroepsbekwaamheid is vastgesteld, daadwerkelijk uitoefent. Dit bewijs van samenwonen (blijkt uit het Rijksregister van de natuurlijke personen, opgericht bij wet van 8 augustus 1983). <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Ed : 01-07-2003>
  Als de betrokken beroepsactiviteit wordt uitgeoefend door een rechtspersoon, kan het bewijs van beroepsbekwaamheid geleverd worden door de natuurlijke persoon die daarin de dagelijkse technische leiding van de onderneming of van de beroepsactiviteit waarvoor beroepsbekwaamheid is vastgesteld, daadwerkelijk uitoefent.
  Wanneer de onderneming meer dan één gereglementeerde activiteit uitoefent, kunnen verschillende personen voldoen aan de eisen inzake beroepsbekwaamheid eigen aan ieder van deze activiteiten.
  (§ 3. Het bewijs van de beroepsbekwaamheid, zowel intersectoraal als sectoraal, wordt geleverd door één van de volgende elementen :
  1° één van de akten die daartoe door de Koning worden aangewezen;
  2° een voldoende praktijkervaring onder de door de Koning vastgestelde voorwaarden;
  3° een ander bewijsmiddel, waarvan de bewijswaarde volgt uit internationale verplichtingen.) <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 5_WAALS_GEWEST.    § 1. Elke KMO, natuurlijke persoon of rechtspersoon die een beroepsactiviteit uitoefent waarvoor de beroepsbekwaamheid is vastgesteld, moet bewijzen over deze beroepsbekwaamheid te beschikken.
  [1 De erkende ondernemingsloketten bedoeld in artikel III.59 van het Wetboek van Economisch Recht erkennen de beroepsbekwaamheid.]1
  § 2. Aan de in § 1 bedoelde verplichting is voldaan als het bewijs van de beroepsbekwaamheid geleverd wordt door het zelfstandig ondernemingshoofd, door zijn echtgenoot (of de wettelijk samenwonende,) of door de partner met wie hij minstens (zes maanden) samenwoont of door de natuurlijke persoon die daarin de dagelijkse technische leiding van de onderneming of van de beroepsactiviteit waarvoor beroepsbekwaamheid is vastgesteld, daadwerkelijk uitoefent. Dit bewijs van samenwonen (blijkt uit het Rijksregister van de natuurlijke personen, opgericht bij wet van 8 augustus 1983). <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Ed : 01-07-2003>
  Als de betrokken beroepsactiviteit wordt uitgeoefend door een rechtspersoon, kan het bewijs van beroepsbekwaamheid geleverd worden door de natuurlijke persoon die daarin de dagelijkse technische leiding van de onderneming of van de beroepsactiviteit waarvoor beroepsbekwaamheid is vastgesteld, daadwerkelijk uitoefent.
  Wanneer de onderneming meer dan één gereglementeerde activiteit uitoefent, kunnen verschillende personen voldoen aan de eisen inzake beroepsbekwaamheid eigen aan ieder van deze activiteiten.
  (§ 3. Het bewijs van de beroepsbekwaamheid, zowel intersectoraal als sectoraal, wordt geleverd door één van de volgende elementen :
  1° één van de akten die daartoe door de Koning worden aangewezen;
  2° een voldoende praktijkervaring onder de door de Koning vastgestelde voorwaarden;
  3° een ander bewijsmiddel, waarvan de bewijswaarde volgt uit internationale verplichtingen.) <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  

Art. 5_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    § 1. Elke KMO [1 ...]1 die een beroepsactiviteit uitoefent waarvoor de beroepsbekwaamheid is vastgesteld, moet bewijzen over deze beroepsbekwaamheid te beschikken.
  [1 De erkende ondernemingsloketten bedoeld in artikel III.59 van het Wetboek van Economisch Recht erkennen de beroepsbekwaamheid.]1
  § 2. Aan de in § 1 bedoelde verplichting is voldaan als het bewijs van de beroepsbekwaamheid geleverd wordt door het zelfstandig ondernemingshoofd, door zijn echtgenoot (of de wettelijk samenwonende,) of door de partner met wie hij minstens (zes maanden) samenwoont of door de natuurlijke persoon die daarin de dagelijkse technische leiding van de onderneming of van de beroepsactiviteit waarvoor beroepsbekwaamheid is vastgesteld, daadwerkelijk uitoefent. Dit bewijs van samenwonen (blijkt uit het Rijksregister van de natuurlijke personen, opgericht bij wet van 8 augustus 1983). <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Ed : 01-07-2003>
  Als de betrokken beroepsactiviteit wordt uitgeoefend door een [1 vennootschap]1, kan het bewijs van beroepsbekwaamheid geleverd worden door de natuurlijke persoon die daarin de dagelijkse technische leiding van de onderneming of van de beroepsactiviteit waarvoor beroepsbekwaamheid is vastgesteld, daadwerkelijk uitoefent.
  Wanneer de onderneming meer dan één gereglementeerde activiteit uitoefent, kunnen verschillende personen voldoen aan de eisen inzake beroepsbekwaamheid eigen aan ieder van deze activiteiten.
  (§ 3. Het bewijs van de beroepsbekwaamheid, zowel intersectoraal als sectoraal, wordt geleverd door één van de volgende elementen :
  1° één van de akten die daartoe door de Koning worden aangewezen;
  2° een voldoende praktijkervaring onder de door de Koning vastgestelde voorwaarden;
  3° een ander bewijsmiddel, waarvan de bewijswaarde volgt uit internationale verplichtingen.) <W 2003-05-11/39, art. 4, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  [1 § 4. De Brusselse Hoofdstedelijke Regering bepaalt:
   1° de procedure voor de erkenning van de beroepsbekwaamheid;
   2° het tarief dat het ondernemingsloket int voor het beheer van de erkenningsaanvraag;
   3° de dienst die de erkende ondernemingsloketten controleert op de erkenningen.]1
  

Art. 6. <W 2003-05-11/39, art. 5, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De Koning kan onder meer, op verzoek van of na advies van de Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de Kleine en Middelgrote Ondernemingen, de koninklijke besluiten wijzigen of opheffen, die genomen zijn ter uitvoering van de wet van 24 december 1958 waarbij beroepsuitoefeningsvoorwaarden kunnen worden ingevoerd in de ambachts-, de kleine en middelgrote handels- en de kleine nijverheidsondernemingen en van de wet van 15 december 1970 op de uitoefening van beroepswerkzaamheden in de kleine en middelgrote handels- en ambachtsondernemingen.

Art. 6_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.   <W 2003-05-11/39, art. 5, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De Koning kan onder meer, op verzoek van of na advies van [1 [2 Brupartners]2]1, de koninklijke besluiten wijzigen of opheffen, die genomen zijn ter uitvoering van de wet van 24 december 1958 waarbij beroepsuitoefeningsvoorwaarden kunnen worden ingevoerd in de ambachts-, de kleine en middelgrote handels- en de kleine nijverheidsondernemingen en van de wet van 15 december 1970 op de uitoefening van beroepswerkzaamheden in de kleine en middelgrote handels- en ambachtsondernemingen.
  

Art. 6_VLAAMS_GEWEST.    <W 2003-05-11/39, art. 5, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De Koning kan onder meer, op verzoek van of na advies van [1 de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen]1, de koninklijke besluiten wijzigen of opheffen, die genomen zijn ter uitvoering van de wet van 24 december 1958 waarbij beroepsuitoefeningsvoorwaarden kunnen worden ingevoerd in de ambachts-, de kleine en middelgrote handels- en de kleine nijverheidsondernemingen en van de wet van 15 december 1970 op de uitoefening van beroepswerkzaamheden in de kleine en middelgrote handels- en ambachtsondernemingen.
  

Art. 7. § 1. De akten bedoeld in artikel 4, § 3, 1°, en in artikel 5, § 3, 1°, kunnen maar worden in overweging genomen als zij zijn uitgereikt door een onderwijs- of vormingsinstelling die ingericht, erkend of gesubsidieerd wordt door de Staat, de Gemeenschappen of de Gewesten, of zijn uitgereikt door een jury, daartoe ingericht door de Staat of de Gemeenschappen, of door een centrale examencommissie, bedoeld in artikel 8.
  § 2. De Koning bepaalt onder welke voorwaarden buitenlandse akten kunnen worden aanvaard.

Art. 7_WAALS_GEWEST.    § 1. De akten bedoeld [1 ...]1 in artikel 5, § 3, 1°, kunnen maar worden in overweging genomen als zij zijn uitgereikt door een onderwijs- of vormingsinstelling die ingericht, erkend of gesubsidieerd wordt door de Staat, de Gemeenschappen of de Gewesten, of zijn uitgereikt door een jury, daartoe ingericht door de Staat of de Gemeenschappen, of door een centrale examencommissie, bedoeld in artikel 8.
  § 2. De Koning bepaalt onder welke voorwaarden buitenlandse akten kunnen worden aanvaard.
  

Art. 7_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    § 1. De akten bedoeld in artikel 4, § 3, 1°, [1 ...]1 kunnen maar worden in overweging genomen als zij zijn uitgereikt door een onderwijs- of vormingsinstelling die ingericht, erkend of gesubsidieerd wordt door de Staat, de Gemeenschappen of de Gewesten, of zijn uitgereikt door een jury, daartoe ingericht door de Staat of de Gemeenschappen, of door een centrale examencommissie, bedoeld in artikel 8.
  § 2. De Koning bepaalt onder welke voorwaarden buitenlandse akten kunnen worden aanvaard.
  

Art. 7_VLAAMS_GEWEST.    § 1. De akten bedoeld [1 ...]1in artikel 5, § 3, 1°, kunnen maar worden in overweging genomen als zij zijn uitgereikt door een onderwijs- of vormingsinstelling die ingericht, erkend of gesubsidieerd wordt door de Staat, de Gemeenschappen of de Gewesten, of zijn uitgereikt door een jury, daartoe ingericht door de Staat of de Gemeenschappen, of door een centrale examencommissie, bedoeld in artikel 8.
  § 2. De Koning bepaalt onder welke voorwaarden buitenlandse akten kunnen worden aanvaard.
  

Art. 8. De ondernemersvaardigheden kunnen worden bewezen door middel van een akte waaruit blijkt dat de betrokkene is geslaagd voor een examen [1 georganiseerd in het kader van]1 de centrale examencommissies die daartoe zijn opgericht en waarvan de leden zijn benoemd door de Minister die de Middenstand onder zijn bevoegdheid heeft.
  [1 De Koning bepaalt de organisatie van de examens en de voorwaarden en het inschrijvingsrecht voor de deelname aan deze examens.]1
  

Art. 9. <W 2003-01-16/34, art. 76, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De inschrijving in de Kruispuntbank van Ondernemingen als handels- of ambachtsonderneming geldt als bewijs dat aan de gestelde eisen inzake ondernemersvaardigheden werd voldaan, behoudens bewijs van het tegendeel.

Art. 9_WAALS_GEWEST.    <W 2003-01-16/34, art. 76, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De inschrijving in de Kruispuntbank van Ondernemingen [1 ...]1 geldt als bewijs dat aan de gestelde eisen inzake ondernemersvaardigheden werd voldaan, behoudens bewijs van het tegendeel.
  

Art. 9_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    <W 2003-01-16/34, art. 76, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De inschrijving in de Kruispuntbank van Ondernemingen [1 ...]1 geldt als bewijs dat aan de gestelde eisen inzake ondernemersvaardigheden werd voldaan, behoudens bewijs van het tegendeel.
  

Art. 10. <W 2003-05-11/39, art. 6, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003> De volgende personen worden vrijgesteld van bewijs van ondernemersvaardigheden :
  1° de overlevende echtgenoot, de wettelijk samenwonende of de overlevende partner als meewerkende echtgenoot onderworpen aan het sociaal statuut der zelfstandigen geregeld bij het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967, hetzij in een eerste fase tot 1 januari 2006 enkel op basis van de verplichte regeling voor ziekte- en invaliditeitsverzekering, sector der uitkeringen en uitgevoerd bij het koninklijk besluit van 13 januari 2003 tot wijziging van het koninklijk besluit van 20 juli 1971 houdende instelling van een verzekering tegen arbeidsongeschiktheid ten voordele van de zelfstandigen, hetzij tot 1 januari 2006 op vrijwillige basis en vanaf dezelfde datum op verplichte basis aan het volledige statuut der zelfstandigen en die de beroepsactiviteit voortzet van een ondernemingshoofd dat zelf voldeed aan de gestelde eisen of er definitief van vrijgesteld was;
  2° de vennootschap die aan de gestelde eisen voldeed in hoofde van een overleden zaakvoerder of orgaan, wanneer diens overlevende echtgenoot, de wettelijk samenwonende of diens overlevende partner zaakvoerder of orgaan is geworden van de vennootschap. Gaat het om een partner, andere dan echtgenoot of wettelijk samenwonende, dan moet uit het Rijksregister van de natuurlijke personen, opgericht bij wet van 8 augustus 1983, een samenwonen blijken van minstens zes maanden.

Art. 11. § 1. (De volgende personen worden voorlopig vrijgesteld van het bewijs van ondernemersvaardigheden :) <W 2003-01-16/34, art. 78, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  1° de overnemers van een onderneming gedurende een jaar volgend op deze overdracht;
  2° de kinderen van een overleden ondernemingshoofd dat zelf voldeed aan de gestelde eisen of er definitief van vrijgesteld was, gedurende drie jaar volgend op dit overlijden; indien het om minderjarige kinderen gaat, bedraagt de termijn drie jaar vanaf hun meerderjarigheid. Wanneer een van deze gerechtigden overlijdt voor het ondernemingshoofd zullen zijn kinderen aanspraak kunnen maken op dezelfde rechten en dezelfde termijnen.
  § 2. (Als de natuurlijke persoon, die overeenkomstig de artikelen 4, § 2, en/of 5, § 2, het bewijs levert van de basiskennis van het bedrijfsbeheer en/of van de beroeps bekwaamheid, de onderneming verlaat, beschikt de onderneming over zes maanden om opnieuw te voldoen aan de vereisten bepaald in de artikelen 4, § 1, en/of 5, § 1.) <W 2003-01-16/34, art. 78, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 11_WAALS_GEWEST.    § 1. (De volgende personen worden voorlopig vrijgesteld van het bewijs van ondernemersvaardigheden :) <W 2003-01-16/34, art. 78, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  1° de overnemers van een onderneming gedurende een jaar volgend op deze overdracht;
  2° de kinderen van een overleden ondernemingshoofd dat zelf voldeed aan de gestelde eisen of er definitief van vrijgesteld was, gedurende drie jaar volgend op dit overlijden; indien het om minderjarige kinderen gaat, bedraagt de termijn drie jaar vanaf hun meerderjarigheid. Wanneer een van deze gerechtigden overlijdt voor het ondernemingshoofd zullen zijn kinderen aanspraak kunnen maken op dezelfde rechten en dezelfde termijnen.
  § 2. [1 Als de natuurlijke persoon die conform artikel 5, § 2, het bewijs van de beroepsbekwaamheid levert, de onderneming verlaat, beschikt deze laatste over zes maanden om opnieuw te voldoen aan de vereisten, vermeld in artikel 5, § 1.]1
  

Art. 11_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    § 1. (De volgende personen worden voorlopig vrijgesteld van het bewijs van ondernemersvaardigheden :) <W 2003-01-16/34, art. 78, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  1° de overnemers van een onderneming gedurende een jaar volgend op deze overdracht;
  2° de kinderen van een overleden ondernemingshoofd dat zelf voldeed aan de gestelde eisen of er definitief van vrijgesteld was, gedurende drie jaar volgend op dit overlijden; indien het om minderjarige kinderen gaat, bedraagt de termijn drie jaar vanaf hun meerderjarigheid. Wanneer een van deze gerechtigden overlijdt voor het ondernemingshoofd zullen zijn kinderen aanspraak kunnen maken op dezelfde rechten en dezelfde termijnen.
  § 2. [1 Als de natuurlijke persoon die conform artikel 5, § 2, het bewijs van de beroepsbekwaamheid levert, de onderneming verlaat, beschikt de onderneming over zes maanden om opnieuw te voldoen aan de vereisten, vermeld in artikel 5, § 1.]1
  

Art. 11_VLAAMS_GEWEST.    § 1. (De volgende personen worden voorlopig vrijgesteld van het bewijs van ondernemersvaardigheden :) <W 2003-01-16/34, art. 78, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  1° de overnemers van een onderneming gedurende een jaar volgend op deze overdracht;
  2° de kinderen van een overleden ondernemingshoofd dat zelf voldeed aan de gestelde eisen of er definitief van vrijgesteld was, gedurende drie jaar volgend op dit overlijden; indien het om minderjarige kinderen gaat, bedraagt de termijn drie jaar vanaf hun meerderjarigheid. Wanneer een van deze gerechtigden overlijdt voor het ondernemingshoofd zullen zijn kinderen aanspraak kunnen maken op dezelfde rechten en dezelfde termijnen.
  § 2. [1 Als de natuurlijke persoon die conform artikel 5, § 2, het bewijs van de beroepsbekwaamheid levert, de onderneming verlaat, beschikt de onderneming over zes maanden om opnieuw te voldoen aan de vereisten, vermeld in artikel 5, § 1.]1.
  

Art. 12. (Opgeheven) <W 2003-01-16/34, art. 79, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 12_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    [1 In geval van weigering van de erkenning van de beroepsbekwaamheid, kan de onderneming bij de ambtenaar aangewezen door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering een met redenen omkleed beroep indienen.
   De Brusselse Hoofdstedelijke Regering bepaalt de schriftelijke beroepsprocedure en de vormvereisten en voorwaarden voor de indiening van het verzoek.]1
  

Art. 13. <W 2003-05-11/39, art. 7, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003> Voor het vaststellen van de beroepsbekwaamheid, bedoeld in artikel 3, neemt de Koning minstens de volgende criteria in overweging :
  1° de noodzaak aan kwaliteitsgaranties voor de consument;
  2° de bestaande onderwijs- en vormingsmogelijkheden, inzonderheid op het vlak van permanente vorming, en hun geografische spreiding;
  3° de technologische evolutie binnen de sector;
  4° de bestaande beroepsreglementering in de andere lid-Staten van de Europese Unie;
  5° de wetten en besluiten die niet genomen zijn in uitvoering van deze wet, en die specifiek van toepassing zijn op de betrokken sector.

Art. 13/1_WAALS_GEWEST. [1 § 1. De verwerkingen van persoonsgegevens voorzien in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen hebben tot doel het volgende mogelijk te maken:
   1° het beheer en de behandeling van de procedures voor de erkenning van de beroepsbekwaamheid;
   2° het beheer door de griffie van de beroepsprocedure bij de Vestigingsraad, ingesteld bij de wet van 26 juni 2002 betreffende de oprichting van de Vestigingsraad;
   3° de organisatie van de centrale examencommissies bedoeld in artikel 8;
   4° de controle op de naleving van de bepalingen van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen;
   5° de controle op de uitvoering van de taken van de erkende ondernemingsloketten;
   6° het voorkomen van dubbele gegevensverzameling, de bestrijding van het "forum shoppen" en het gebruik van vervalste documenten, de uitwisseling van gegevens tussen erkende ondernemingsloketten en de administratie bevoegd voor economie, alsook de uitwisseling van gegevens met andere deelgebieden voor de door hen nagestreefde doeleinden, via het gebruik van een database die de beslissingen met betrekking tot de beroepsbekwaamheid van natuurlijke personen bevat;
   7° het opstellen van anonieme statistieken;
   8° de uitwisseling van informatie tussen de erkende ondernemingsloketten en de administratie bevoegd voor economie voor de doeleinden bedoeld in 2° tot en met 6°.
   § 2. De categorieën persoonsgegevens die nodig zijn om de in paragraaf 1 genoemde doeleinden te verwezenlijken en de categorieën betrokken personen zijn de volgende:
   1° de identificatie-, contact- en beroepsgegevens van de ondernemingen die een beroepsactiviteit uitoefenen waarvoor de beroepsbekwaamheid is vastgesteld en van hun vertegenwoordigers en gevolmachtigden;
   2° de identificatie-, contact-, opleidings- en beroepsgegevens van de natuurlijke personen die het bewijs leveren van de beroepsbekwaamheid;
   3° de identificatie-, contact- en beroepsgegevens van de personen die, in eender welke hoedanigheid, tussenkomen in het kader van de opdrachten en procedures bedoeld in § 1, 1° tot en met 6°, en de gegevens die volgen uit die opdrachten en procedures.
   § 3. De erkende ondernemingsloketten zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor de in paragraaf 1, 1°, bedoelde verwerkingen. Zij sluiten een overeenkomst over hun respectieve verplichtingen om te voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming).
   De administratie die bevoegd is voor economie is verantwoordelijk voor de verwerkingen bedoeld in paragraaf 1, 2° tot 7°.
   § 4. In het kader van deze bepaling zijn de erkende ondernemingsloketten en de administratie die bevoegd is voor economie gemachtigd om, uitsluitend voor identificatiedoeleinden, rijksregisternummers op te vragen en te gebruiken, overeenkomstig artikel 8, § 1, derde lid, van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen.
   § 5. De persoonsgegevens met betrekking tot de ondernemingen, hun vertegenwoordigers en gevolmachtigden die in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen worden verzameld en verwerkt, worden bewaard gedurende de gehele duur van hun beroepsactiviteit. Ze worden gewist of geanonimiseerd binnen zes maanden na het einde van die activiteit.
   De persoonsgegevens met betrekking tot de natuurlijke personen die het bewijs leveren van de beroepsbekwaamheid en die in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen worden verzameld en verwerkt, worden bewaard tot het overlijden van die personen.
   De persoonsgegevens met betrekking tot de andere personen bedoeld in paragraaf 2, die in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen worden verzameld en verwerkt, worden maximaal vijf jaar bewaard indien deze gegevens noodzakelijk blijken te zijn voor de verwezenlijking van de in paragraaf 1 bedoelde doeleinden.
   Persoonsgegevens die nodig zijn voor de behandeling van een geschil in het kader van deze regeling worden echter bewaard gedurende de tijd die nodig is om dat geschil te behandelen en eventuele daaropvolgende rechterlijke beslissingen uit te voeren.
   De bewaartermijnen van de gegevens bedoeld in de leden 1 tot en met 4 worden vastgesteld onverminderd de wettelijke bepalingen inzake archieven.]1
  

Art. 13/1_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    [1 § 1. De verwerkingen van persoonsgegevens voorzien in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen hebben tot doel het volgende mogelijk te maken:
   1° het beheer en de behandeling van de procedures voor de erkenning van de beroepsbekwaamheid;
   2° het beheer en de behandeling van de beroepsprocedure bedoeld in artikel 12;
   3° de organisatie van de centrale examencommissies bedoeld in artikel 8;
   4° de controle op de naleving van de bepalingen van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen;
   5° de controle op de uitvoering van de taken van de erkende ondernemingsloketten;
   6° het beheer van een databank die de gegevens betreffende de erkenningen van de beroepsbekwaamheden bevat;
   7° het opstellen van anonieme statistieken;
   8° de uitwisseling van informatie tussen de erkende ondernemingsloketten en de diensten aangewezen door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering voor de doelen bedoeld in 2° tot en met 6°.
   § 2. De categorieën persoonsgegevens die noodzakelijk zijn voor het bereiken van de doelen bedoeld in paragraaf 1, en de categorieën van de personen, zijn de volgende:
   1° de identificatie-, contact- en beroepsgegevens van de ondernemingen die een beroepsactiviteit uitoefenen waarvoor de beroepsbekwaamheid is vastgesteld en van hun aangestelden en lasthebbers;
   2° de identificatie-, contact-, opleidings- en beroepsgegevens van de natuurlijke personen die het bewijs leveren van de beroepsbekwaamheid;
   3° de identificatie-, contact- en beroepsgegevens van de personen die, in eender welke hoedanigheid, tussenkomen in het kader van de opdrachten en procedures bedoeld in § 1, 1° tot en met 6°, en de gegevens die volgen uit die opdrachten en procedures;
   4° de door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering bepaalde gegevens die noodzakelijk zijn om de naleving van de voorwaarden en verplichtingen bedoeld in deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen na te gaan.
   § 3. De erkende ondernemingsloketten zijn gezamenlijk de verantwoordelijke voor de in paragraaf 1, 1°, bedoelde verwerkingen. Zij stellen op transparante wijze hun respectieve verantwoordelijkheden vast voor de nakoming van de verplichtingen uit hoofde van de verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming), door middel van een onderlinge regeling.
   De diensten aangewezen door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering zijn de verantwoordelijke voor de in paragraaf 1, 2° tot en met 7° bedoelde verwerkingen.
   § 4. In het kader van deze bepaling, zijn de erkende ondernemingsloketten en de diensten aangewezen door de Brusselse Hoofdstedelijke Regering gemachtigd om rijksregisternummers op te vragen en te gebruiken, overeenkomstig artikel 8, § 1, derde lid, van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen.
   § 5. De persoonsgegevens met betrekking tot de ondernemingen en hun aangestelden en mandatarissen en die in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen worden verzameld en verwerkt, worden bewaard gedurende de gehele duur van hun beroepsactiviteit. Ze worden verwijderd of geanonimiseerd binnen zes maanden na het einde van die activiteit.
   De persoonsgegevens met betrekking tot de natuurlijke personen die het bewijs leveren van de beroepsbekwaamheid en die in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen worden verzameld en verwerkt, worden bewaard tot hun overlijden.
   De persoonsgegevens met betrekking tot de andere personen bedoeld in paragraaf 2 en die in het kader van deze wet en haar uitvoeringsmaatregelen worden verzameld en verwerkt, worden bewaard in de mate dat en zolang die gegevens noodzakelijk blijken om de in paragraaf 1 bedoelde doeleinden te verwezenlijken. Onder voorbehoud van het eerste, tweede en vierde lid worden deze gegevens niet langer dan vijf jaar bewaard.
   Persoonsgegevens die nodig zijn voor de behandeling van een geschil in het kader van dit dispositief worden echter bewaard gedurende de tijd die nodig is om een dergelijk geschil te behandelen en eventuele daaropvolgende rechterlijke beslissingen uit te voeren.]1
  

Art. 14. Wanneer een inbreuk op de bepalingen van dit hoofdstuk is vastgesteld, kan de met toepassing van artikel 15, § 1, aangewezen ambtenaar een waarschuwing richten tot de overtreder waarbij die tot stopzetting van deze handeling wordt aangemaand.
  De waarschuwing wordt de overtreder ter kennis gebracht binnen een termijn van drie weken volgend op de vaststelling van de feiten, bij een ter post aangetekende brief met ontvangstmelding of door de overhandiging van een afschrift van het proces-verbaal waarin de feiten zijn vastgesteld.
  De waarschuwing vermeldt :
  1° de ten laste gelegde feiten en de geschonden wetsbepaling of -bepalingen;
  2° de termijn waarbinnen zij dienen te worden stopgezet;
  3° dat, indien aan de waarschuwing geen gevolg wordt gegeven, de met toepassing van artikel 15, § 1 aangewezen ambtenaren, of de met toepassing van artikel 16, § 3 aangewezen ambtenaren respectievelijk de procureur des Konings kunnen inlichten of het voorstel bedoeld in artikel 16, § 3, kunnen doen.

Art. 15. § 1. Onverminderd de ambtsbevoegdheid van de officieren van de gerechtelijke politie zijn de gerechtelijke agenten bij de parketten, de (federale politie), de (lokale politie) alsmede de door de Koning hiertoe aangewezen ambtenaren bevoegd om de inbreuken op de bepalingen van dit hoofdstuk op te sporen en vast te stellen. <W 2003-05-11/39, art. 8, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  De ambtenaren maken proces-verbaal op dat bewijskracht heeft tot het tegendeel is bewezen. Een afschrift wordt binnen dertig dagen bij aangetekende brief aan de overtreder gestuurd.
  § 2. In de uitoefening van hun ambt mogen de in § 1 genoemde ambtenaren :
  1° tijdens de openings- of werkuren binnentreden in de inrichtingen, gebouwen, belendende binnenplaatsen en besloten ruimten waar zij voor het vervullen van hun opdracht toegang moeten hebben;
  2° alle dienstige vaststellingen doen, zich op eerste vordering ter plaatse de documenten, stukken of boeken die zij voor hun opsporingen en vaststellingen nodig hebben, doen voorleggen en daarvan afschrift nemen;
  3° tegen ontvangstbewijs, beslag leggen op de onder punt 2 opgesomde documenten, noodzakelijk voor bewijs van een inbreuk of om de mededaders of medeplichtigen van de overtreders op te sporen;
  4° indien zij redenen hebben te geloven aan het bestaan van een inbreuk, in de bewoonde lokalen binnentreden met voorafgaande machtiging van de rechter bij de politierechtbank; de bezoeken in bewoonde lokalen moeten tussen acht en achttien uur en door minstens twee ambtenaren gezamenlijk geschieden.
  § 3. In de uitoefening van hun ambt kunnen de in § 1 genoemde ambtenaren bijstand van de (lokale politie) of van de (federale politie) vorderen. <W 2003-05-11/39, art. 8, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  § 4. De gemachtigde ambtenaren oefenen de hun door dit artikel verleende bevoegdheden uit onder het toezicht van de Procureur-generaal, onverminderd hun ondergeschiktheid aan hun meerderen in het bestuur.

Art. 15_WAALS_GEWEST.    [1 Onverminderd de ambtsbevoegdheid van de officieren van de gerechtelijke politie zijn de gerechtelijke agenten bij de parketten, de federale politie, de lokale politie alsmede de door de Regering hiertoe aangewezen ambtenaren bevoegd om de inbreuken op de bepalingen van dit hoofdstuk op te sporen en vast te stellen.
   De ambtenaren bedoeld in lid 1 oefenen bedoeld toezicht uit overeenkomstig de bepalingen van het decreet van 28 februari 2019 betreffende de controle van de wetgevingen en reglementeringen inzake het economisch beleid, het tewerkstellingsbeleid en het wetenschappelijk onderzoek alsook de invoering van administratieve geldboeten toepasselijk in geval van inbreuk op deze wetgevingen en reglementeringen.
   In de uitoefening van hun ambt kunnen de ambtenaren bedoeld in lid 1 de bijstand vragen van de lokale en van de federale politie. ]1.
  

Art. 15_VLAAMS_GEWEST.    § 1. Onverminderd de ambtsbevoegdheid van de officieren van de gerechtelijke politie zijn de gerechtelijke agenten bij de parketten, de (federale politie), de (lokale politie) alsmede de door de Koning hiertoe aangewezen ambtenaren bevoegd om de inbreuken op de bepalingen van dit hoofdstuk op te sporen en vast te stellen. <W 2003-05-11/39, art. 8, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  De ambtenaren maken proces-verbaal op dat bewijskracht heeft tot het tegendeel is bewezen. Een afschrift wordt binnen dertig dagen bij aangetekende brief aan de overtreder gestuurd.
  § 2. In de uitoefening van hun ambt mogen de in § 1 genoemde ambtenaren :
  1° tijdens de openings- of werkuren binnentreden in de inrichtingen, gebouwen, belendende binnenplaatsen en besloten ruimten waar zij voor het vervullen van hun opdracht toegang moeten hebben;
  2° alle dienstige vaststellingen doen, zich op eerste vordering ter plaatse de documenten, stukken of boeken die zij voor hun opsporingen en vaststellingen nodig hebben, doen voorleggen en daarvan afschrift nemen;
  3° tegen ontvangstbewijs, beslag leggen op de onder punt 2 opgesomde documenten, noodzakelijk voor bewijs van een inbreuk of om de mededaders of medeplichtigen van de overtreders op te sporen;
  4° indien zij redenen hebben te geloven aan het bestaan van een inbreuk, in de bewoonde lokalen binnentreden met voorafgaande machtiging van de rechter bij de politierechtbank; de bezoeken in bewoonde lokalen moeten tussen acht en achttien uur en door minstens twee ambtenaren gezamenlijk geschieden.
  § 3. In de uitoefening van hun ambt kunnen de in § 1 genoemde ambtenaren bijstand van de (lokale politie) of van de (federale politie) vorderen. <W 2003-05-11/39, art. 8, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  § 4. De gemachtigde ambtenaren oefenen de hun door dit artikel verleende bevoegdheden uit onder het toezicht van de Procureur-generaal, onverminderd hun ondergeschiktheid aan hun meerderen in het bestuur.
  [1 § 5. [2 Met toepassing van artikel 23, lid 1, e) en h), van de verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) kunnen de ambtenaren, vermeld in paragraaf 1, beslissen om de verplichtingen en de rechten, vermeld in artikel 12 tot en met 22 van de voormelde verordening, niet toe te passen bij de verwerkingen van persoonsgegevens in het kader van een onderzoek dat betrekking heeft op een welbepaalde natuurlijke persoon, als voldaan is aan de voorwaarden, vermeld in het tweede tot en met het tiende lid.
   De afwijkingsmogelijkheid, vermeld in het eerste lid, geldt alleen gedurende de periode waarin de betrokkene het voorwerp uitmaakt van een controle, een onderzoek of de voorbereidende werkzaamheden die daarmee verband houden, in het kader van de decretale en reglementaire opdrachten van de ambtenaren, vermeld in paragraaf 1, op voorwaarde dat het voor het goede verloop van het onderzoek noodzakelijk is of kan zijn dat de verplichtingen en de rechten, vermeld in artikel 12 tot en met 22 van de voormelde verordening, niet worden toegepast. De duur van de voorbereidende werkzaamheden mag in voorkomend geval niet meer bedragen dan een jaar vanaf de ontvangst van een verzoek tot uitoefening van een van de rechten, vermeld in artikel 12 tot en met 22 van de voormelde verordening.
   De persoonsgegevens, vermeld in het eerste lid, worden niet langer bewaard dan nodig is voor de doeleinden waarvoor ze worden verwerkt.
   De afwijkingsmogelijkheid, vermeld in het eerste lid, heeft geen betrekking op de gegevens die losstaan van het voorwerp van het onderzoek dat of van de controle die de weigering of beperking van de rechten, vermeld in het eerste lid, rechtvaardigt.
   Als de betrokkene in het geval, vermeld in het eerste lid, tijdens de periode, vermeld in het tweede lid, een verzoek indient op basis van artikel 12 tot en met 22 van de voormelde verordening, bevestigt de bevoegde functionaris voor gegevensbescherming de ontvangst daarvan.
   De bevoegde functionaris voor gegevensbescherming brengt de betrokkene schriftelijk, zo snel mogelijk en in elk geval binnen een maand vanaf de dag die volgt op de dag waarop hij het verzoek heeft ontvangen, op de hoogte van elke weigering of beperking van de rechten, vermeld in het eerste lid. De verdere informatie over de nadere redenen voor die weigering of die beperking hoeft niet te worden verstrekt als dat de decretale en reglementaire opdrachten van de ambtenaren, vermeld in paragraaf 1, zou ondermijnen, met behoud van de toepassing van het achtste lid. Als het nodig is, kan de voormelde termijn met twee maanden worden verlengd, rekening houdend met het aantal aanvragen en de complexiteit ervan. De verwerkingsverantwoordelijke brengt de betrokkene binnen een maand vanaf de dag die volgt op de dag waarop hij het verzoek heeft ontvangen, op de hoogte van die verlenging en van de redenen voor het uitstel.
   De bevoegde functionaris voor gegevensbescherming informeert de betrokkene ook over de mogelijkheid om een verzoek in te dienen bij de Vlaamse toezichtcommissie voor de verwerking van persoonsgegevens conform artikel 10/5 van het decreet van 18 juli 2008 betreffende het elektronische bestuurlijke gegevensverkeer en om een beroep in rechte in te stellen.
   De bevoegde functionaris voor gegevensbescherming noteert de feitelijke of juridische gronden waarop de beslissing is gebaseerd. Die informatie houdt hij ter beschikking van de voormelde Vlaamse toezichtcommissie.
   Nadat het onderzoek afgesloten is, worden de rechten, vermeld in artikel 13 tot en met 22 van de voormelde verordening, in voorkomend geval, conform artikel 12 van de voormelde verordening opnieuw toegepast.
   Als een dossier dat persoonsgegevens als vermeld in het eerste lid, bevat, naar het Openbaar Ministerie is gestuurd en kan leiden tot activiteiten onder leiding van het Openbaar Ministerie of een onderzoeksrechter, en er onduidelijkheid is over het geheim van het onderzoek onder leiding van het Openbaar Ministerie of een onderzoeksrechter, mag de bevoegde functionaris voor gegevensbescherming op verzoek van de betrokkene overeenkomstig artikel 12 tot en met 22 van de voormelde verordening pas antwoorden nadat het Openbaar Ministerie of, in voorkomend geval, de onderzoeksrechter heeft bevestigd dat een antwoord het onderzoek niet in het gedrang brengt of kan brengen.]2]1
  

Art. 16. § 1. (Met een geldboete van 250 tot 10.000 euro wordt gestraft ieder die zonder te beschikken over de basiskennis van het bedrijfsbeheer en/of de beroepsbekwaamheid een beroepsactiviteit uitoefent waarvan de uitoefening overeenkomstig dit hoofdstuk is geregeld.) <W 2003-01-16/34, art. 80, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Bij herhaling worden deze straffen gebracht op een boete van 500 tot 20 000 frank.
  § 2. De rechtbank kan bovendien de sluiting bevelen van een inrichting of van een gedeelte van een inrichting welke zonder bovenvermeld getuigschrift of bovenvermelde vrijstelling in bedrijf is genomen.
  De bepalingen van boek I van het Strafwetboek, met inbegrip van hoofdstuk VII en van artikel 85, zijn van toepassing op de inbreuken bedoeld in dit hoofdstuk.
  § 3. De hiertoe door de bevoegde minister aangestelde ambtenaren kunnen, na inzage van de processen-verbaal waarin een overtreding tegen de bepalingen van dit hoofdstuk wordt vastgesteld en die opgemaakt zijn door de in artikel 15, § 1, bedoelde ambtenaren, aan de overtreders een som voorstellen waarvan de betaling de strafvordering doet vervallen.
  De Koning stelt de tarieven alsook de modaliteiten van betaling en inning vast.
  § 4. Na kennisneming van de processen-verbaal opgemaakt op grond van artikel 15, § 1, kan het Openbaar Ministerie beslag bevelen van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken.
  Wanneer zij, ingevolge de hun door artikel 15, § 1, toegekende bevoegdheden, een inbreuk vaststellen, kunnen de aangewezen ambtenaren overgaan tot het bewarend beslag van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken. Dit beslag moet, overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid, door het Openbaar Ministerie bevestigd worden binnen een termijn van acht dagen.
  De persoon bij wie beslag op de producten wordt gelegd, kan als gerechtelijk bewaarder van deze producten aangesteld worden.
  Het beslag wordt van rechtswege opgeheven door het vonnis dat een einde maakt aan de vervolging, zodra dit in kracht van gewijsde is gegaan, of door seponering van de zaak of door betaling van de som bedoeld in § 3.
  Het Openbaar Ministerie kan het beslag dat het bevolen of bevestigd heeft, opheffen als de overtreder ervan afziet de producten aan te bieden in de omstandigheden die tot vervolging aanleiding hebben gegeven; deze verzaking houdt generlei erkenning van de gegrondheid van die vervolging in.

Art. 16_BRUSSELS_HOOFDSTEDELIJK_GEWEST.    § 1. (Met een geldboete van 250 tot 10.000 euro wordt gestraft ieder die zonder te beschikken over [1 ...]1 de beroepsbekwaamheid een beroepsactiviteit uitoefent waarvan de uitoefening overeenkomstig dit hoofdstuk is geregeld.) <W 2003-01-16/34, art. 80, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Bij herhaling worden deze straffen gebracht op een boete van 500 tot 20 000 frank.
  § 2. De rechtbank kan bovendien de sluiting bevelen van een inrichting of van een gedeelte van een inrichting welke zonder bovenvermeld getuigschrift of bovenvermelde vrijstelling in bedrijf is genomen.
  De bepalingen van boek I van het Strafwetboek, met inbegrip van hoofdstuk VII en van artikel 85, zijn van toepassing op de inbreuken bedoeld in dit hoofdstuk.
  § 3. De hiertoe door de bevoegde minister aangestelde ambtenaren kunnen, na inzage van de processen-verbaal waarin een overtreding tegen de bepalingen van dit hoofdstuk wordt vastgesteld en die opgemaakt zijn door de in artikel 15, § 1, bedoelde ambtenaren, aan de overtreders een som voorstellen waarvan de betaling de strafvordering doet vervallen.
  De Koning stelt de tarieven alsook de modaliteiten van betaling en inning vast.
  § 4. Na kennisneming van de processen-verbaal opgemaakt op grond van artikel 15, § 1, kan het Openbaar Ministerie beslag bevelen van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken.
  Wanneer zij, ingevolge de hun door artikel 15, § 1, toegekende bevoegdheden, een inbreuk vaststellen, kunnen de aangewezen ambtenaren overgaan tot het bewarend beslag van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken. Dit beslag moet, overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid, door het Openbaar Ministerie bevestigd worden binnen een termijn van acht dagen.
  De persoon bij wie beslag op de producten wordt gelegd, kan als gerechtelijk bewaarder van deze producten aangesteld worden.
  Het beslag wordt van rechtswege opgeheven door het vonnis dat een einde maakt aan de vervolging, zodra dit in kracht van gewijsde is gegaan, of door seponering van de zaak of door betaling van de som bedoeld in § 3.
  Het Openbaar Ministerie kan het beslag dat het bevolen of bevestigd heeft, opheffen als de overtreder ervan afziet de producten aan te bieden in de omstandigheden die tot vervolging aanleiding hebben gegeven; deze verzaking houdt generlei erkenning van de gegrondheid van die vervolging in.
  

Art. 16_WAALS_GEWEST.    § 1. [1 Met een geldboete van 50 tot 500 euro of een administratieve geldboete van 25 tot 250 euro wordt gestraft ieder die zonder te beschikken over [2 ...]2 de beroepsbekwaamheid een beroepsactiviteit uitoefent waarvan de uitoefening overeenkomstig dit hoofdstuk is geregeld.
   Bij herhaling wordt het bedrag van de strafrechtelijke geldboete bedoeld in lid 1 op een som van 100 tot 1.000 euro gebracht.]1
  § 2. De rechtbank kan bovendien de sluiting bevelen van een inrichting of van een gedeelte van een inrichting welke zonder bovenvermeld getuigschrift of bovenvermelde vrijstelling in bedrijf is genomen.
  [Voor de strafrechtelijke straffen zijn alle1 ]1 van boek I van het Strafwetboek, met inbegrip van hoofdstuk VII en van artikel 85, [1 ...]1 van toepassing op de inbreuken bedoeld in dit hoofdstuk.
  § 3. De hiertoe door de bevoegde minister aangestelde ambtenaren kunnen, na inzage van de processen-verbaal waarin een overtreding tegen de bepalingen van dit hoofdstuk wordt vastgesteld en die opgemaakt zijn door de in artikel 15, § 1, bedoelde ambtenaren, aan de overtreders een som voorstellen waarvan de betaling de strafvordering doet vervallen.
  De Koning stelt de tarieven alsook de modaliteiten van betaling en inning vast.
  § 4. Na kennisneming van de processen-verbaal opgemaakt op grond van artikel 15, § 1, kan het Openbaar Ministerie beslag bevelen van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken.
  Wanneer zij, ingevolge de hun door artikel 15, § 1, toegekende bevoegdheden, een inbreuk vaststellen, kunnen de aangewezen ambtenaren overgaan tot het bewarend beslag van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken. Dit beslag moet, overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid, door het Openbaar Ministerie bevestigd worden binnen een termijn van acht dagen.
  De persoon bij wie beslag op de producten wordt gelegd, kan als gerechtelijk bewaarder van deze producten aangesteld worden.
  Het beslag wordt van rechtswege opgeheven door het vonnis dat een einde maakt aan de vervolging, zodra dit in kracht van gewijsde is gegaan, of door seponering van de zaak of door betaling van de som bedoeld in § 3.
  Het Openbaar Ministerie kan het beslag dat het bevolen of bevestigd heeft, opheffen als de overtreder ervan afziet de producten aan te bieden in de omstandigheden die tot vervolging aanleiding hebben gegeven; deze verzaking houdt generlei erkenning van de gegrondheid van die vervolging in.
  [1 § 5. De bepalingen van hoofdstuk 9 van het decreet van 28 februari 2019 betreffende de controle van de wetgevingen en reglementeringen inzake het economisch beleid, het tewerkstellingsbeleid en het wetenschappelijk onderzoek alsook de invoering van administratieve geldboeten toepasselijk in geval van inbreuk op deze wetgevingen en reglementeringen zijn van toepassing op de administratieve geldboeten bepaald bij paragraaf 1.]1
  

Art. 16_VLAAMS_GEWEST.    § 1. (Met een geldboete van 250 tot 10.000 euro wordt gestraft ieder die zonder te beschikken over [1 ...]1 en/of de beroepsbekwaamheid een beroepsactiviteit uitoefent waarvan de uitoefening overeenkomstig dit hoofdstuk is geregeld.) <W 2003-01-16/34, art. 80, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  Bij herhaling worden deze straffen gebracht op een boete van 500 tot 20 000 frank.
  § 2. De rechtbank kan bovendien de sluiting bevelen van een inrichting of van een gedeelte van een inrichting welke zonder bovenvermeld getuigschrift of bovenvermelde vrijstelling in bedrijf is genomen.
  De bepalingen van boek I van het Strafwetboek, met inbegrip van hoofdstuk VII en van artikel 85, zijn van toepassing op de inbreuken bedoeld in dit hoofdstuk.
  § 3. De hiertoe door de bevoegde minister aangestelde ambtenaren kunnen, na inzage van de processen-verbaal waarin een overtreding tegen de bepalingen van dit hoofdstuk wordt vastgesteld en die opgemaakt zijn door de in artikel 15, § 1, bedoelde ambtenaren, aan de overtreders een som voorstellen waarvan de betaling de strafvordering doet vervallen.
  De Koning stelt de tarieven alsook de modaliteiten van betaling en inning vast.
  § 4. Na kennisneming van de processen-verbaal opgemaakt op grond van artikel 15, § 1, kan het Openbaar Ministerie beslag bevelen van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken.
  Wanneer zij, ingevolge de hun door artikel 15, § 1, toegekende bevoegdheden, een inbreuk vaststellen, kunnen de aangewezen ambtenaren overgaan tot het bewarend beslag van de producten die het voorwerp van de inbreuk uitmaken. Dit beslag moet, overeenkomstig de bepalingen van het eerste lid, door het Openbaar Ministerie bevestigd worden binnen een termijn van acht dagen.
  De persoon bij wie beslag op de producten wordt gelegd, kan als gerechtelijk bewaarder van deze producten aangesteld worden.
  Het beslag wordt van rechtswege opgeheven door het vonnis dat een einde maakt aan de vervolging, zodra dit in kracht van gewijsde is gegaan, of door seponering van de zaak of door betaling van de som bedoeld in § 3.
  Het Openbaar Ministerie kan het beslag dat het bevolen of bevestigd heeft, opheffen als de overtreder ervan afziet de producten aan te bieden in de omstandigheden die tot vervolging aanleiding hebben gegeven; deze verzaking houdt generlei erkenning van de gegrondheid van die vervolging in.
  

Art. 17. § 1. Van het bewijs bedoeld in artikel 4, § 1, zijn vrijgesteld de personen die op het ogenblik van de bekendmaking van deze wet zijn ingeschreven overeenkomstig de gecoördineerde wetten op het handelsregister of volgens de wet van 18 maart 1965 op het ambachtsregister.
  (Lid 2 opgeheven) <W 2003-05-11/39, art. 9, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  § 2. Van het bewijs bedoeld in artikel 5, § 1, zijn vrijgesteld de personen die op het ogenblik van de bekendmaking van een besluit waarbij een beroepsbekwaamheid wordt opgelegd, waren ingeschreven overeenkomstig de gecoördineerde wetten op het handelsregister of volgens de wet van 18 maart 1965 op het ambachtsregister; de inschrijving moet melding maken van een van de door dit besluit vastgestelde beroepsactiviteiten.
  § 3. Zolang de reglementeringsbesluiten genomen in uitvoering van de wetten van 24 december 1958 en 15 december 1970 niet gewijzigd zijn (overeenkomstig artikel 6), wordt voldaan aan de voorwaarden die worden opgelegd door deze besluiten met de middelen die erin worden voorgeschreven. <W 2003-05-11/39, art. 9, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  § 4. De natuurlijke personen die een attest bezitten, uitgereikt bij toepassing van artikel 18, § 1 of § 2 van de wet van 24 december 1958 of van artikel 19, § 3 van de wet van 15 december 1970, mogen hun werkzaamheden voortzetten binnen de vennootschap waarin zij hun onderneming hebben ingebracht en waarvan zij het dagelijks bestuur waarnemen.
  (Tweede lid opgeheven) <W 2003-01-16/34, art. 81, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  (§ 5. De rechtspersoon die houder is van een getuigschrift op zijn naam, mag zijn beroepswerkzaamheden blijven uitoefenen zolang de natuurlijke persoon die bewezen heeft te beschikken over de basiskennis van het bedrijfsbeheer en/of over de beroepsbekwaamheid, de onderneming niet verlaat.
  Zodra de bedoelde natuurlijke persoon de onderneming verlaat, beschikt de rechtspersoon over zes maanden om te voldoen aan de vereisten bepaald in de artikelen 4, § 1 en/of 5, § 1.) <W 2003-01-16/34, art. 81, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 17_VLAAMS_GEWEST.    § 1. [1 ...]1
  § 2. Van het bewijs bedoeld in artikel 5, § 1, zijn vrijgesteld de personen die op het ogenblik van de bekendmaking van een besluit waarbij een beroepsbekwaamheid wordt opgelegd, waren ingeschreven overeenkomstig de gecoördineerde wetten op het handelsregister of volgens de wet van 18 maart 1965 op het ambachtsregister; de inschrijving moet melding maken van een van de door dit besluit vastgestelde beroepsactiviteiten.
  § 3. Zolang de reglementeringsbesluiten genomen in uitvoering van de wetten van 24 december 1958 en 15 december 1970 niet gewijzigd zijn (overeenkomstig artikel 6), wordt voldaan aan de voorwaarden die worden opgelegd door deze besluiten met de middelen die erin worden voorgeschreven. <W 2003-05-11/39, art. 9, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  § 4. De natuurlijke personen die een attest bezitten, uitgereikt bij toepassing van artikel 18, § 1 of § 2 van de wet van 24 december 1958 of van artikel 19, § 3 van de wet van 15 december 1970, mogen hun werkzaamheden voortzetten binnen de vennootschap waarin zij hun onderneming hebben ingebracht en waarvan zij het dagelijks bestuur waarnemen.
  (Tweede lid opgeheven) <W 2003-01-16/34, art. 81, 006; Inwerkingtreding : 01-07-2003>
  (§ 5. [1 . De rechtspersoon die houder is van een getuigschrift op zijn naam, mag zijn beroepswerkzaamheden blijven uitoefenen zolang de natuurlijke persoon die bewezen heeft dat hij beschikt over de beroepsbekwaamheid, de onderneming niet verlaat.
   Zodra de voormelde natuurlijke persoon de onderneming verlaat, beschikt de voormelde rechtspersoon over zes maanden om te voldoen aan de vereisten, vermeld in artikel 5, § 1]1.

Art. 18. De wet van 15 december 1970 op de uitoefening van beroepswerkzaamheden in de kleine en middelgrote handels- en ambachtsondernemingen, gewijzigd bij de wetten van 22 februari 1977, 4 augustus 1978, 25 februari 1987, 23 december 1994 en 6 april 1995, wordt opgeheven.

Art. 19. (Opgeheven) <W 2003-05-11/39, art. 10, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 20. (Opgeheven) <W 2003-05-11/39, art. 10, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 21. (Opgeheven) <W 2003-05-11/39, art. 10, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 22. (Opgeheven) <W 2003-05-11/39, art. 10, 007; Inwerkingtreding : 01-07-2003>

Art. 23. In artikel 2 van de wetten betreffende de organisatie van de Middenstand, gecoördineerd op 28 mei 1979, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
  1° een § 2bis wordt ingevoegd, luidend als volgt :
  "§ 2bis. De nationale interprofessionele federaties, erkend overeenkomstig artikel 7 worden eveneens toegelaten om vertegenwoordigers aan te wijzen voor de Kamer van Ambachten en Neringen, bevoegd voor de provincie waarin ze actief zijn.";
  2° in § 3 worden de woorden "de in § 1 en 2 bedoelde" vervangen door de woorden "de in de §§ 1, 2 en 2bis bedoelde";
  3° in § 4 worden de woorden "de in § 1 bedoelde" vervangen door de woorden "de in § 1 en § 2bis bedoelde".".

Art. 24. Artikel 4 van dezelfde wetten wordt vervangen door de volgende bepaling :
  "De Kamers van Ambachten en Neringen worden bestuurd door een bureau dat voor de helft is samengesteld uit afgevaardigden van de beroepsfederaties en van de verenigingen van ambachtslieden en handelaars, bedoeld in artikel 2, §§ 1 en 2, en voor de helft uit vertegenwoordigers van de nationale interprofessionele federaties, bedoeld in artikel 2, § 2bis, volgens de modaliteiten door de Koning bepaald.".

Art. 25. In artikel 5 van dezelfde wetten worden volgende wijzigingen aangebracht :
  1° in het eerste lid van § 1 worden de woorden "dat onder het gezag staat van het bureau en" geschrapt;
  2° het tweede lid van § 1 wordt vervangen door de volgende bepaling :
  "De secretaris wordt, na advies van het bureau en volgens de voorwaarden en modaliteiten door de Koning vastgesteld, benoemd door de Minister die de Middenstand onder zijn bevoegdheid heeft, die hij binnen zijn Kamer vertegenwoordigt.";
  3° § 2 wordt vervangen door de volgende bepaling :
  "§ 2. De Minister die de Middenstand onder zijn bevoegdheid heeft, benoemt, op voorstel van het bureau, de andere personeelsleden van de Kamers van Ambachten en Neringen, volgens de modaliteiten door de Koning bepaald.".

Art. 26. In de herstelwet van 22 januari 1985 houdende sociale bepalingen wordt een artikel 119bis toegevoegd, luidend als volgt :
  "Art. 119bis. - De Koning kan, bij een in Ministerraad overlegd besluit, en na advies te hebben ingewonnen bij de Nationale Arbeidsraad, bijzondere toepassingsregels en modaliteiten vastleggen in het stelsel van betaald educatief verlof, voor de werknemers van KMO's, zoals bedoeld in artikel 2 van de programmawet van 10 februari 1998 tot bevordering van het zelfstandig ondernemerschap. Deze toepassingsregels en modaliteiten zullen betrekking hebben op :
  - de werknemers die per kwartaal minstens 51 % van het aantal arbeidsuren of -dagen, zoals voorzien in de collectieve arbeidsovereenkomst die op hen van toepassing is, presteren;
  - de opleidingen waardoor de werknemer zijn beroepskwalificatie binnen de onderneming kan verhogen en die worden gevolgd buiten de normale arbeidsuren met toestemming van de werkgever.
  Voor deze opleidingen zal de werknemer enkel recht hebben op een vergoeding ten laste van de werkgever ten belope van het geplafonneerd loon gedurende het aantal uren dat overeenstemt met dat van de effectief gevolgde opleidingen. Op deze vergoedingen zijn sociale bijdragen verschuldigd.
  De werknemer kan voor dezelfde opleidingen de bepalingen van het betaald educatief verlof niet genieten.
  De werkgevers kunnen bij het Ministerie van Tewerkstelling en Arbeid de terugbetaling verkrijgen van de helft van de ter uitvoering van deze bepalingen betaalde vergoedingen en de erop betrekking hebbende sociale bijdragen, op basis van de door de Koning bepaalde bewijsstukken.
  Deze toepassingsregels en modaliteiten voor de werknemers van KMO's zullen gelden voor een duur van 2 jaar vanaf hun inwerkingtreding. De Koning kan, na evaluatie en bij een in Ministerraad overlegd besluit, deze duur verlengen.".

Art. 27. Artikel 73 van de wet van 28 juli 1992 houdende fiscale en financiële bepalingen wordt aangevuld met het volgende lid :
  "De raad kan personeel bij arbeidsovereenkomst in dienst nemen. De bepalingen van artikel 11, § 4, van de wet van 16 maart 1954 betreffende de controle op sommige instellingen van openbaar nut, zijn van toepassing.".

Art. 28. Artikel 74 van dezelfde wet wordt als volgt gewijzigd :
  1° het eerste lid wordt § 1 en wordt aangevuld met een 5° en een 6°, luidend als volgt :
  "5° rechtstreeks of onrechtstreeks, eventueel door toedoen van tussenpersonen, bij te dragen tot de toegang van de KMO's tot nieuwe markten door het verstrekken van leningen of andere gelijksoortige vormen van voorschotten ter financiering van verzekeringen tegen exportrisico's.
  De Koning stelt een algemeen reglement op, waarin de modaliteiten van de financiële, economische en technische controle op de kredietinstellingen en op de begunstigden van deze tussenkomsten worden vastgelegd;
  6° rechtstreeks of onrechtstreeks, eventueel door toedoen van andere kredietinstellingen, die daartoe voorafgaandelijk met de Raad van Bestuur van het Participatiefonds een overeenkomst, binnen de grenzen en volgens de modaliteiten door de Koning bepaald, hebben afgesloten, de toegang tot de markt van de beroepskredieten bevorderen voor startende KMO's en voor zelfstandigen in hoofdberoep die het bewijs leveren te voldoen aan de voorwaarden bedoeld in § 3, alsook voor de door deze zelfstandigen opgerichte vennootschappen, door middel van leningen of van andere gelijksoortige vormen van voorschotten of van waarborgen op kredieten ten behoeve van hun beroepswerkzaamheden.
  Deze tussenkomsten van het Participatiefonds waarvan het maximum bedrag door de Koning wordt bepaald, kunnen niet tot gevolg hebben dat de kredietinstellingen minder dan de helft ten laste nemen van het door het Fonds niet gerecupereerde bedrag in geval van mislukking, na uitputting van alle zekerheden.
  De Koning stelt een algemeen reglement op, waarin de modaliteiten van de financiële, economische en technische controle op de kredietinstellingen en op de begunstigden van deze tussenkomsten worden vastgelegd.
  De Koning bepaalt, bij een in Ministerraad overlegd besluit, een globaal plafond voor de waarborgen.";
  2° het tweede lid wordt vervangen door het volgende lid :
  "§ 2. Voor de diverse opdrachten als bedoeld in § 1 worden in de boekhouding en de jaarrekening van het Fonds de desbetreffende tegoeden, verplichtingen, opbrengsten en kosten afzonderlijk geboekt.";
  3° een § 3 wordt toegevoegd, luidend als volgt :
  "§ 3. De Koning bepaalt, na advies van de Hoge Raad voor de Middenstand, de voorwaarden op het vlak van de permanente vorming waaraan zelfstandigen moeten voldoen om in aanmerking te komen voor de waarborgregeling, voorzien in § 1, 6°.
  In dit geval kunnen door de Raad van Bestuur van het Participatiefonds waarborgen worden verstrekt ten belope van maximum vijf miljoen frank. Dit laatste bedrag kan door de Koning, bij een in Ministerraad overlegd besluit, worden gewijzigd.".

Art. 29. § 1. Winst van nijverheids-, handels- of landbouwbedrijven die op 31 december 1997 of op het einde van het jaar waarin de exploitatie is aangevangen, als die aanvang op een latere datum valt, minder dan elf werknemers, in de zin van artikel 30, 1°, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, tewerkstellen, en baten, onder welke naam ook, van vrije beroepen, ambten of posten, en van elke winstgevende bezigheid die niet bedoeld is in artikel 23, § 1, 1° en 4°, van hetzelfde Wetboek, worden van de personenbelasting, van de vennootschapsbelasting of van de belasting der niet-verblijfhouders vrijgesteld tot een bedrag gelijk aan (3 720 EUR) per in België bijkomend tewerkgestelde personeelseenheid, waarvan het bruto dag- of uurloon niet hoger is dan het bedrag bepaald door de Koning, bij een in Ministerraad overlegd besluit. <L 2004-07-04/61, art. 2, 1°, 009; Inwerkingtreding : 01-01-2004>
  § 2. (De vrijstelling is van toepassing op de winst en op de baten van de belastbare tijdperken die samen vallen met de jaren 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 en 2007 of, wanneer de belastingplichtigen anders dan per kalenderjaar boekhouden, met het eerste boekjaar dat wordt afgesloten respectievelijk na 31 december 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 en 2007.) <W 2004-07-04/61, art. 2, 2°, 009; Inwerkingtreding : 01-01-2004>
  § 3. (Het aantal in België bijkomend tewerkgestelde personeelseenheden wordt vastgesteld door het gemiddeld personeelsbestand van de belastingplichtige tijdens de jaren 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 en 2007 respectievelijk te vergelijken met dat van de jaren 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005 en 2006.) <W 2004-07-04/61, art. 2, 3°, 009; Inwerkingtreding : 01-01-2004>
  Er wordt evenwel geen rekening gehouden met de personeelsaangroei die het gevolg is van een overname van werknemers welke reeds vóór 1 januari 1998 waren aangeworven, ofwel door een onderneming waarmede de belastingplichtige zich rechtstreeks in enigerlei band van wederzijdse afhankelijkheid bevindt, ofwel door een belastingplichtige waarvan hij de beroepswerkzaamheid geheel of gedeeltelijk voortzet ingevolge een gebeurtenis die niet bedoeld is in § 6.
  § 4. Indien het gemiddeld personeelsbestand tijdens het jaar volgend op de vrijstelling is verminderd ten opzichte van het jaar van vrijstelling, wordt het totaal bedrag van de voordien krachtens paragraaf 1 vrijgestelde winsten of baten echter verminderd met (3 720 EUR) per afgevloeid personeelslid; de voordien vrijgestelde winst of baten worden in dat geval als winst of baten van het volgende belastbare tijdperk beschouwd. <W 2004-07-04/61, art. 2, 1°, 009; Inwerkingtreding : 01-01-2004>
  Het eerste lid vindt geen toepassing indien en in de mate dat de betrokkene aantoont dat de bijkomende tewerkstelling het erop volgende jaar behouden is gebleven bij de werkgever die zijn personeel heeft overgenomen in omstandigheden bedoeld in § 3, tweede lid.
  § 5. Dit artikel is niet van toepassing wanneer de belastingplichtige voor dezelfde bijkomende personeelseenheden de toepassing vraagt van artikel 67 van hetzelfde Wetboek.
  § 6. Ten aanzien van de belastingplichtigen betrokken bij verrichtingen als bedoeld in de artikelen 46 en 211 van hetzelfde Wetboek, blijven de bepalingen van dit artikel van toepassing alsof die verrichtingen niet hadden plaatsgevonden.

Art. 30. Artikel 11, § 4 van het koninklijk besluit nr. 38, gewijzigd bij het koninklijk besluit van 18 november 1996, wordt aangevuld als volgt :
  "Voor de berekening van de bijdragen respectievelijk verschuldigd voor de jaren 1997, 1998 en 1999 door personen die vóór 1 januari 1997 meewerkend echtgenoot waren van een werkend vennoot en niet verplicht aan dit besluit onderworpen waren en die, uitsluitend ingevolge de wijziging, bij het koninklijk besluit van 20 december 1996, van artikel 86, eerste lid van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, vanaf 1 januari 1997 onderworpen zijn aan dit besluit, worden, onder de voorwaarden en volgens de modaliteiten door de Koning te bepalen, de inkomsten die hen respectievelijk in 1994, 1995 en 1996 werden toebedeeld door hun echtgenoot, werkend vennoot, in mindering gebracht op hun beroepsinkomsten die als basis dienen voor de berekening van de bijdragen die verschuldigd zijn voor respectievelijk de jaren 1997, 1998 en 1999. Deze bepaling doet geen afbreuk aan de toepassing van artikel 12, § 1, tweede lid.".

Art. 31. In artikel 12 van het koninklijk besluit nr. 38, gewijzigd bij de wetten van 12 juli 1972, 23 december 1974, 6 februari 1976, 13 juni 1985, 30 december 1988, 26 juni 1992 en 30 maart 1994 en bij het koninklijk besluit van 18 november 1996, worden de volgende wijzigingen aangebracht :
  1° In § 1 worden de woorden "de uitzondering bedoeld in § 2" vervangen door de woorden "de uitzonderingen bedoeld in de §§ 1bis en 2";
  2° Een § 1bis wordt ingevoegd, luidend als volgt :
  "§ 1bis. In geval van een eerste vestiging als zelfstandige van onderworpenen bedoeld in § 1, worden de bijdragen van elk van de vier kwartalen van het jaar volgend op het derde volledig kalenderjaar onderwerping verminderd met een bedrag dat, volgens de door de Koning te bepalen modaliteiten en in functie van de beroepsinkomsten van het eerste volledig kalenderjaar onderwerping, varieert tussen 2 000 frank en 5 000 frank.
  De onderworpene die, voor een bepaald kwartaal, een in toepassing van het eerste lid verminderde bijdrage betaalt, wordt geacht, voor dat kwartaal, een bijdrage betaald te hebben die minstens gelijk is aan de bijdrage bedoeld in § 1, tweede lid.
  De Koning bepaalt wat dient te worden verstaan onder eerste vestiging.".

Art. 32. <NOTA : Bij arrest nr 49/99 van 29-04-1999, (B.B. 24-06-1999, p.23880), heeft het Arbitragehof dit artikel vernietigd; Opheffing : 24-06-1999> Teneinde de toegang aan de ondernemingen tot de Centraal- en Oosteuropese markten te vergemakkelijken en er de uitvoer van hun goederen en diensten te bevorderen, wordt een gesplitst krediet van 20 miljoen frank ingeschreven op B.A. 51.12.31.02 - "toelagen of andere tegemoetkomingen ten bezwarende of kosteloze titel ter bevordering van de export" - van de begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.
  Dit krediet wordt besteed aan de cofinanciering van technische vormingsstages van staatsburgers van de Centraal- en Oosteuropese landen die aan de bevordering van de export van ondernemingen naar deze markten kunnen bijdragen, met name distributeurs, agenten of vertegenwoordigers, eindgebruikers (bij levering van uitrustingen), technisch personeel belast met de "after sales" service, het personeel van plaatselijke vestigingen van ondernemingen.
  De financiële steun bestaat in de betaling van 75 % van de kosten verbonden aan de vorming met inbegrip van de reis-, verblijfs- en onderhoudskosten van de stagiairs en de eigenlijke vormingskosten (prestaties van de opleiders, handboeken, vertaling,...). De duur van de stages bedraagt maximaal vier weken.
  Zijn gerechtigd om op het cofinancieringsprogramma beroep te doen de ondernemingen die minder dan 100 personen in dienst hebben in de productiesector (minder dan 50 personen in de dienstensector), met een zakencijfer dat de 14 miljoen ECU niet overschrijdt, met een totale balanswaarde die de 10 miljoen ECU niet overschrijdt en die beantwoorden aan de in deze wet bepaalde autonomieregel.
  De aanwending van dit krediet wordt beslist op voorstel van de Adviescommissie voor de toekenning van subsidies voor de exportbevordering.

Art. 33. Artikel 269, derde lid, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, ingevoegd door de wet van 30 maart 1994 en gewijzigd bij de wet van 20 december 1995, wordt aangevuld als volgt :
  "d) dividenden van aandelen uitgekeerd door vennootschappen die op een beurs voor roerende waarden genoteerd zijn of waarvan een deel van het kapitaal is ingebracht door een PRIVAK en die de voorwaarden, vermeld in artikel 201, eerste lid, 1°, vervullen :
  - voor de periode tussen 1 juli 1997 en de datum waarop de eerste toekenning of betaalbaarstelling van de dividenden na die datum plaats heeft, wanneer het gaat om vennootschappen die reeds op een beurs voor roerende waarden waren genoteerd vóór 1 juli 1997;
  - voor de periode tussen de datum van hun toelating op een beurs voor roerende waarden en de datum van de eerste toekenning of betaalbaarstelling van de dividenden die na die datum plaats heeft, wanneer het gaat om andere vennootschappen.".

Art. 34. Artikel 33 is van toepassing op de vanaf 1 juli 1997 toegekende of betaalbaar gestelde dividenden.

Art. 35. Artikel 123 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten, opgeheven door artikel 14 van de wet van 14 april 1965, wordt opnieuw opgenomen in de volgende lezing :
  "Art. 123. Onder voorbehoud van de bepalingen van de artikelen 44 en 120 wordt van het evenredig recht vrijgesteld, de vermeerdering van het statutair kapitaal, met nieuwe inbreng, door een vennootschap bedoeld in artikel 201. eerste lid, 1°, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, mits aandelen of andere met aandelen gelijk te stellen waardepapieren van die vennootschap ter notering op een Belgische effectenbeurs zijn toegelaten.
  Deze vrijstelling is alleen toepasselijk indien in de akte of in een vóór de registratie bij de akte te voegen geschrift wordt bevestigd dat de toepassingsvoorwaarden ervan zijn vervuld.
  In geval van onjuistheid van die vermelding verbeurt de vennootschap een boete gelijk aan het ontdoken recht.".

Art. 36. In artikel 209 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de artikelen 28 van de wet van 23 december 1958 en 184 van de wet van 22 december 1989, en, wat de Nederlandse tekst betreft, bij artikel 22 van de wet van 13 augustus 1947, wordt een als volgt luidend 5° ingevoegd :
  "5° de bij toepassing van de artikelen 115, 115bis,116 en 120 aan het tarief van 0,5 % geheven rechten naar aanleiding van een vermeerdering van het statutair kapitaal, met nieuwe inbreng, door een vennootschap bedoeld in artikel 201, eerste lid, 1°, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, mits die vermeerdering van het statutair kapitaal is geschied binnen het jaar vóór de datum van de toelating tot de notering op een Belgische effectenbeurs van aandelen of met aandelen gelijk te stellen waardepapieren van de vennootschap.".

Art. 37. (Ingetrokken) <W 2003-01-16/34, art. 83, 006; Inwerkingtreding : 19-05-2003>

Art. 38. (Ingetrokken) <W 2003-01-16/34, art. 83, 006; Inwerkingtreding : 19-05-2003>